Laboratorium badań środowiskowych

Kontrola ciągłego monitoringu

Laboratorium Badań Środowiskowych posiada akredytację na wykonanie pomiarów równoległych do automatycznych systemów monitoringu gazów odlotowych typu AMS.

Rozrzut wskazań AMS typu ekstrakcyjnego i in situ. Metoda porównań równoległych.

Pomiary i obliczenia wykonywane są zgodnie z normą:

  • PN-EN 14181:2015-2 „Emisja ze źródeł stacjonarnych. Zapewnienie jakości automatycznych systemów pomiarowych.”.

Norma ta ma zastosowanie dla ustalenia poziomów zapewnienia jakości (QAL 2) dla automatycznych systemów pomiarowych (AMS) zainstalowanych w zakładach przemysłowych dla określenia parametrów spalin lub gazów odlotowych. Określa sposoby postępowania podczas wykonywania pomiarów równoległych dla dwóch poziomów zapewnienia jakości:

  • QAL 2 dot. kalibracji systemów AMS oraz wyznaczenia zmienności wartości uzyskanych przez system AMS, jak również wykazania przydatności systemu AMS po jego instalacji;
  • AST dla rocznej kontroli sprawności systemu AMS w celu określenia poprawności funkcjonowania.
  • Pobieranie próbek do oznaczenia stężenia pyłu,
  • Pomiar stężenia i strumienia masy pyłu w gazach odlotowych metodą grawimetryczną,
  • Pomiar strumienia objętości gazów metodą spiętrzania,
  • Prędkość gazów odlotowych metodą spiętrzania i anemometryczną.

Pomiary wykonywane są zgodnie z następującymi normami:

  • PN-Z-04030-7:1994 „Pomiar stężeń i strumienia masy pyłu w gazach odlotowych metodą grawimetryczną.”,
  • PN-EN 13284-1:2007 „Emisja ze źródeł stacjonarnych. Oznaczenie masowego stężenia pyłu
    w zakresie niskich wartości. Cześć I : Manualna metoda grawimetryczna.”.

 

Pomiary CO2 wykonywane są zgodnie z następującą normą:

  • PN-ISO-10396:2001 „Emisja ze źródeł stacjonarnych. Pobieranie próbek do automatycznego pomiaru stężenia składników gazowych.”.

Pomiary stężenia O2 wykonujemy zgodnie z normą:

  • PN-EN 14789:2006 „Emisja ze źródeł stacjonarnych – Oznaczanie stężenia objętościowego tlenu (O2) – Metoda referencyjna – Paramagnetyzm”.

Pomiary CO wykonywane są zgodnie z następującą normą:

  • PN-EN 15058:2006″Emisja ze źródeł stacjonarnych. Oznaczanie stężenia masowego tlenku węgla (CO). Metoda referencyjna: spektrometria niedyspersyjna w podczerwieni”.

Pomiary stężenia tlenków azotu wykonywane są zgodnie z następującymi normami:

Pomiary NO, NO2 zgodnie z normą:

• PN-ISO 10396:2001 ,,Emisja ze źródeł stacjonarnych. Pobieranie próbek do

automatycznego pomiaru stężenia składników gazowych”

lub

Pomiary NOx, NO zgodnie z normą:

• PN-EN 14792:2006 ,,Emisja ze źródeł stacjonarnych – Oznaczanie stężenia masowego

tlenków azotu (NOx). Metoda referencyjna: chemiluminescencja”

lub

Pomiary NOx, NO, NO2 zgodnie z normą:

• PN-EN 14181:2015-02 ,,Emisja ze źródeł stacjonarnych. Zapewnienie jakości

automatycznych systemów pomiarowych”

Pobieranie próbek do oznaczenia stężenia SO2 w gazach odlotowych odbywa się zgodnie z normą:

  • PN-EN 14791:2006 „Emisja ze źródeł stacjonarnych. Oznaczenie stężenia masowego tlenku siarki. Metoda referencyjna.”.

Pobieranie próbek do oznaczenia stężenia SO3 w gazach odlotowych odbywa się zgodnie z

wewnętrzną procedurą badawczą PB/02/03:22.07.2022 opartą na podstawie:

• VDI 2462 Part 2 „Determination of sulphur trioxide in water vapour containing exahust gas.

Condensation method”; (tł. pl: VDI 2462 część 2 „Oznaczanie trójtlenku siarki w parze

wodnej zawierającej spaliny. Metoda kondensacyjna”),

• PN-EN 14891:2017-04 „Emisja ze źródeł stacjonarnych. Oznaczanie stężenia masowego

tlenków siarki. Standardowa metoda odniesienia”.

  • Pomiar stężenia masowego całkowitego węgla organicznego metodą ciągłej detekcji płomieniowo – jonizacyjnej (FID).

Pomiary wykonuje się zgodnie z następującą normą:

  • PN-EN 12619:2013-5 „Emisja ze źródeł stacjonarnych – Oznaczenie  stężenia masowego ogólnego gazowego węgla organicznego – Metoda ciągłego pomiaru z detekcją płomieniowo- jonizacyjną.”.
  • Pobieranie próbek gazowych do oznaczenia stężenia HCl, oznaczanie stężenia HCl metodą spektrofotometryczną

Pomiary i analizę chemiczną wykonuje się zgodnie z normą:

  • PN-EN 1911:2011„ „Emisja ze źródeł stacjonarnych. Oznaczanie stężenia masowego chlorków gazowych wyrażonych jako HCl. Standardowa metoda odniesienia”.


  • Pobieranie próbek gazowych do oznaczenia stężenia i emisji HF, oznaczanie stężenia HF metodą elektrody jonoselektywnej

Pomiary i analizę chemiczną HF wykonuje się zgodnie z normą :

  • ISO 15713:2006 – „Stationary source emissions – Sampling and determination of gaseuous fluride content” (tł. pl: ,,Emisje ze źródeł stacjonarnych — Pobieranie próbek i oznaczanie zawartości fluorków gazowych”)


Stężenie pary wodnej wykonuje się zgodnie z normą:

  • PN-EN 14790:2005 – „Stacjonarne źródła emisji – Oznaczanie pary wodnej w przewodach kominowych”.

Pobór prób gazowych w celu określenia stężenia amoniaku NH3 metodą absorpcji promieniowania IR oraz określenia strumienia masy NH3 odbywa się zgodnie z procedurą badawczą PB/09/06:25.05.2015 „Oznaczanie zawartości NH3” opartą na normie:

  • PN-EN 10396:2001 „Emisja ze źródeł stacjonarnych. Pobieranie próbek do automatycznego pomiaru stężenia składników gazowych.”.

.

Posiadamy certyfikat akredytacji wydany przez Polskie Centrum Akredytacji nr AB 753.

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na wykorzystywanie plików cookies.